ذکر و یاد خداوند

http://s7.picofile.com/file/8391017426/77385.jpg

مراتب ذکر

از جمله مراتب عالی ذکر، ذکر قلبی می باشد ولی برای رسیدن به آن باید از ذکر لسانی آغاز نمود. ذکر لسانی که گاهی هم مورد بی مهری واقع می شود یکی از اسباب توجه است. حداقل اثرش این است که به همان مقدار ساعتی که در طول روز انسان مشغول ذکر است، به همان اندازه توجه به خداوند دارد و اشتغالاتش نیز کاسته می شود، که این اگر ادامه پیدا کند شروعی مبارک است و آثار بعدی ذکر یکی یکی خود را ظاهر خواهد کرد.

آیت الله العظمی بهجت1 در این باره سخنی مهم داشتند، می فرمودند: «سعی کنید با اختیار وارد ذکر خدا شوید و سعی کنید با اختیار خارج نشوید». اگر این قاعده در ذکر لسانی عمل شود، اگر روزی چند ثانیه این توجه اضافه شود در طولانی مدت آثار و برکات فراوانی، هم «در توجه قلبی در سایر عبادات» و هم در«تهذیب نفس» دارد.

آثار ذکر

برای اذکار مختلف آثاری وجود دارد به عنوان مثال یکی از اذکار بسیار مجرب «حی و قیوم» است که خداوند در قرآن این اسم را این چنین ترکیب کرده که وقتی می گوییم: «یا حی یا قیوم» حقیقت آن در نیایش «انشا» است نه «اِخبار». لذا «یا حی یا قیوم» یعنی «اَحْیِنا و اَقِمْنا» خدایا ما را به حیات خود حیات بده و ما را به قیومیت خود قوام و پایداری و استقامت بخش.

از این رو این ذکر برای کسانی که می خواهند در معنویات به توفیقاتی دست یابند بسیار ضروری است چون «حیات دل» و «ثبات قدم و پایداری» از شرایط ضروری در حرکت معنوی و تقرب به خداوند می باشد. ولی برای تأثیر این ذکر و همچنین اذکار دیگر شرایطی گفته شده که لازم است رعایت شود.

شرایط تأثیر ذکر

برای همة عبادات شرایطی مطرح شده است و اذکار نیز از این امر مستثنی نیست لذا ما می بینیم گاهی کتاب هایی نوشته می شود و سرازیر بازار می شود که برخی اذکار در آن آمده و آثاری نیز برای آن نقل کرده اند ولی هنگامی که افراد انجام می دهند به نتیجه نمی رسند! یکی از علت هایش همین است که شرایط آن اذکار رعایت نشده که گاهی شرایط در طول تاریخ حذف شده یا به خاطر عدم آگاهی از قواعد، نویسنده از نقل آن صرف نظر کرده است یا مردم شرایط اذکار را مهم نمی دانند و از انجام آن خودداری می کنند.

در اینجا برخی از شرایط «تأثیر ذکر» را بر می شماریم:

1. دوام ذکر

به عنوان نمونه همان ذکر «یا حیُّ یا قیوم» که از اذکار مجرب است اگر دوام داشته باشد، حیات و قوامی به دل ها می بخشد و آن حیات را نیز پایدار می کند. ضمناً دوام، متناسب با هر ذکری معنای خاص خود را پیدا می کند.

2. حضور و توجه قلبی

برای حضور و توجه قلبی نباید عجله کرد و به خاطر عدم حضور قلب، ذکر را رها کرد، بلکه با ذکر لسانی و تداوم آن، حضور آرام آرام بدست می آید. (که توضیح آن گذشت)

3. رعایت زمان و مکان

زمان و مکان در تأثیر ذکر نقش اساسی دارد. گاهی اذکار مکان و زمانشان بیان شده که لازم است رعایت شود، ولی اگر زمان و مکان خاصی هم برای آنها مشخص نشده باشد، زمان و مکان ثابت و منظم در تأثیر آن نقش خواهد داشت. لذا در حالات امام خمینی قدس سره می بینیم که ایشان هر شب دقیق ساعت نه شب به حرم امیرالمؤمنین علیه السلام مشرف می شدند و یا آیت الله مرعشی نجفی سال ها، قبل از اذان صبح پشت در حرم حضرت معصومه علیها السلام منتظر می ماندند تا اولین زائر حرم باشند و آن لحظات ملکوتی را درک کنند. مرحوم سید مرتضی کشمیری که از بزرگان علمای نجف است (استاد مرحوم شیخ حسنعلی نخودکی)، در احوالات ایشان حکایت شده: در ایوان طلای حرم امیرالمؤمنین علیه السلام تصمیم داشتند که به مدت چهل روز توسل یا ذکر یا ختمی را در سجده داشته باشند. یک شب مصادف شد با شب زیارتی، و ایوان پر از جمعیت و رفت و آمد شد ولی ایشان نه زمان ذکر و نه مکان آن را تغییر ندادند، حتی وقتی سر از سجده برداشتند، دیدند مقداری صورتش از فشار آسیب دیده است. این نشان می دهد که این مسیر را باید از روی قواعد طی کرد.



[ یکشنبه 25 اسفند 1398 ] [ 04:19 ق.ظ ] [ مدیر ]
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic